Ostatnia, ósma niedziela okresu wielkanocnego – to tzw. Niedziela Zesłania Ducha Świętego. Przypada ona na pięćdziesiąty dzień po zmartwychwstaniu Chrystusa, stąd nazywa się ją dniem Pięćdziesiątnicy. W języku greckim „pięćdziesiąt” oznacza „pentekost”, stąd też można spotkać się z jej inną nazwą: Niedziela Pentekostalna. Specyfikę chrześcijańską tej niedzieli widać lepiej na tle jej żydowskich korzeni, z której się ona zrodziła, przyjmując dodatkową nazwę Zielonych Świątek. Istotna treść tego chrześcijańskiego święta wyraża się w znaczeniu Ducha Świętego, jakie się Mu przydaje w związku z Jego zesłaniem.

"Veni, Sancte Spiritus, reple tuorum corda fidelium, et tui amoris in eis ignem accende"

(Ześlij Ducha Twego, a nowe powstanie życie i odnowisz oblicze ziemi)

Korzenie żydowskie
Według Dziejów Apostolskich, wydarzenie zesłania Ducha Świętego na Apostołów nastąpiło w dniu żydowskiego święta, zwanego Świętem Tygodni (Hag Szavuot). Obok Paschy i Sukkot (namiotów), było to jedno z tzw. trzech świąt pielgrzymich, na które Izraelici każdego roku mieli się wstawiać w świątyni jerozolimskiej (Wyj 23,14-17, Pwt 16,16, Kpl 23,15-22). Wszystkie one były świętami plonów związanymi z wyjściem Izraelitów z niewoli Egipskiej i wędrówką przez pustynię. Pascha, zwana też Przaśnikami, była związana z początkiem żniw jęczmiennych, Szavuot ze żniwami pszennymi, będąc jednocześnie początkiem sezonu owocowego; Sukkot był czasem winobrania i zbiorów pozostałych płodów rolnych. Od Paschy należało obliczać dni do Pięćdziesiątnicy (Pwt 16,9-12), co czyniono w sposób uroczysty każdego wieczoru po modlitwach w synagodze, tzw. obliczanie omeru (sefirat ha omer). Odliczanie kończyło się właśnie świętem Tygodni (Szavuot), które z tej racji nazywano również dniem zamknięcia (atzeret). Wtedy dziękowano Bogu za plony przynosząc ich owoce. Tak więc Żydzi przynosili w okresie Paschy pierwsze kłosy, a po pięćdziesięciu dniach na zakończenie żniw (Szavuot) ich owoce. Po zburzeniu świątyni jerozolimskiej (70 r. po Chr.) wszelkie zwyczaje rolnicze ustały, a rozproszeni po świecie Żydzi zaczęli kojarzyć to święto z objawieniem przez Boga Tory, wyrażonej w przekazaniu Mojżeszowi tablic dekalogu na Synaju. Zaczęto wtedy podkreślać związek między wyzwoleniem (Pascha) i objawieniem (Szavuot), wyrażającym się w historycznym przejściu Izraelitów z Egiptu na Synaj.

Chrześcijański sens święta
Według św. Jana w pierwszym dniu po szabacie Zmartwychwstały Chrystus ukazał się uczniom i tchnął na nich Ducha Świętego. Pokrywa się więc on z dniem składania pierwocin ze żniw jęczmiennych. Nie przeczy to wzmiance Łukasza z Dziejów Apostolskich, który umieszcza zesłanie Ducha Świętego w dniu pięćdziesiątnicy, która jest także dniem dziękczynienia za plony. Obie wersje podkreślają więc ten sam czas, który jest składaniem Bogu pierwocin, a dar Ducha Świętego jest pierwszym darem Chrystusowego żniwa. Analogia jest tu bardzo widoczna: Żydzi przynosili w okresie Paschy pierwsze kłosy, a dopełnieniem tego był obrzęd w pięćdziesiątym dniu (Szavuot); chrześcijanie w czasie Paschy wspominają ofiarę Chrystusa, która otrzymuje jakby ukoronowanie w zesłaniu Ducha Świętego, w dniu Pięćdziesiątnicy. Z racji przynoszenia zielonych kłosów pierwocin samo święto nazywano również Zielonymi Świątkami. Znawcy problematyki zauważają jeszcze inne paralele warte odnotowania. Porównuje się wejście Mojżesza na górę Synaj z wejściem Jezusa do nieba po czterdziestu dniach, po to by dziesięć dni później ten pierwszy zszedł z tablicami dekalogu do Izraela, a Jezus mógł wraz ze swoim Ojcem zesłać dar Ducha Świętego. Jezus, drugi Mojżesz, posyła Kościołowi, który jest nowym Izraelem, nowego Ducha, mającego moc poruszyć skamieniałe serca ludzkie, w myśl słów proroka Ezechiela: „Dam wam nowe serce i nowego Ducha tchnę do waszego wnętrza” (por. Ez 36,26). Kamienne przykazania Izraela dopiero w Duchu Chrystusa będą prawdziwie przestrzegane, bo to już nie dwie kamienne tablice niesione przez Mojżesza i złożone w namiocie spotkania, ale Osoba żywa, Duch Święty, trzecia Osoba Trójcy Świętej posłana od Ojca i Syna, która zaczyna mieszkać w naszych sercach. Ludzkie serca stają się od teraz świątynią Ducha Świętego. Tak Chrystus wypełnia doskonale to, co zapowiadał Mojżesz.

Duch Święty – sprawca Boskiego działania
W świetle powyższych rozważań widać wyraźnie znaczenie uroczystości zesłania Ducha Świętego. Duch Święty jest Boskim darem dla Kościoła i świata, który wprowadza pierwotny porządek Boży: pozwala zachowywać Boże przykazania w Duchu miłości Boga i bliźniego. Jest to porządek przywrócony przez Chrystusa na krzyżu i wdrażany po Jego śmierci i zmartwychwstaniu w Duchu wzajemnej miłości Ojca i Syna zlanego na Kościół w dniu Pięćdziesiątnicy. To właśnie ten Duch Święty sprawia, że od dnia Jego zesłania aż po dziś dzień aktualizuje się na wszystkich pokoleniach ludzkich dzieło zbawcze Jezusa Chrystusa realizowane w Kościele, w sposób sakramentalny. Duch ten jest wdrażany zarodkowo w sakramencie chrztu świętego i rozwijany stopniowo w sercu człowieka otwartym na działanie Boże, stając się tym samym źródłem uświęcenia. To właśnie w Nim są skuteczne nasze modlitwy, dociera do nas żywe słowo Pisma świętego, a wszelkie wydarzenia naszego życia w wierze są odbierane jako przejaw działania Bożego. Jest On obecny we wszystkich sakramentach Kościoła, szczególnie Eucharystii, sprawiając i aktualizując dzieło zbawcze Jezusa Chrystusa. W ten sposób, poprzez nawrócone serca ludzkie i sakramentalne celebracje misterów zbawczych Chrystusa, zmienia się oblicze tej ziemi i zaczyna królować prawdziwy pokój i miłość.

Artykuł  z: Ja Katolik


Pielgrzymki parafialne

Planowane pielgrzymki

V 2019 r.- pielgrzymka do Włoch

VII 2019 r. - pielgrzymka do Panamy na ŚDM

VIII 2019 r. - Pielgrzymka do Libanu

Nasze ostatnie publikacje:

A już niebawem :

 

'Ojcze nasz'- zapis kurpiowski

          Łojce nas

Łojce nas, chtórnyś je w ńebźe
        Śwęć śë jińë Twoje
    Przydź Królestwo Twoje
        Bądź wolå Twoja
   Jeko w ńebźe tak ji na źëńi
  Chleba naségo powsednégo
         Dåj nóm dźiśåj
   Ji łodpuść nóm nase źiny
    Jeko ji my łodpuscómy
        Nasëm źinowajcóm
 Ji ńe wódź nas na pokusëńe
   Łale nas zbåw łode złégo
                Łamën.

Grób Św. Jana Pawła II

 

Kontakt

Adres: Plac Kard. Stefana Wyszyńskiego 1

Tel. do Ks. Dyżurnego:

507116300

Tel. na plebanię:

297721021

Kancelaria parafialna czynna:

od poniedziałku do soboty

godz.: 8.00-9.00 i 16.00-17.00

Pogoda

Media katolickie