Chrzest w Jordanie początkiem publicznej misji Jezusa


W niedzielę po uroczystości Objawienia Pańskiego (Trzech Króli) przypada w kalendarzu liturgicznym święto Chrztu Pana Jezusa. Zamyka ono okres świętowania Bożego Narodzenia, chociaż w naszej polskiej tradycji kolędy śpiewamy jeszcze prawie przez miesiąc, do 2 lutego, czyli do Matki Bożej Gromnicznej. W liturgii rzymskiej chrzest Pana Jezusa nie miał oddzielnego święta, mimo iż jest o tym fakcie mowa w Ewangeliach. Wspomnienie to ustanowiono dopiero w XX w. i ustalono na dzień 13 stycznia, w miejsce dawnej oktawy Epifanii. Z kolei posoborowa reforma kalendarza liturgicznego w 1969 r. określiła ten dzień jako święto Chrztu Pańskiego i ustaliła dzień świętowania na niedzielę po 6 stycznia.

Święto to ma duży związek z uroczystością Objawienia Pańskiego. Wieść o narodzeniu Odkupiciela na cały świat zanieśli Mędrcy. Przyjmując chrzest z wody od Jana, Jezus rozpoczął swoją działalność publiczną, a o tym, że jest Synem Bożym, zaświadczył sam Bóg. Chrystus jako dorosły mężczyzna przyjął chrzest z rąk Jana Chrzciciela w wodach Jordanu. Jan chrzcił wodą, czyli tym najbardziej upragnionym żywiołem pustyni. Tam bowiem dopiero docenia się prawdziwą wartość wody, która rodzi, podtrzymuje i oczyszcza. Wybrał na ten rytuał miejsce, gdzie wody Jordanu nie były zbyt głębokie, co mobilizowało ludzi, by właśnie tamtędy przechodzić, bo przeprawa przez rzekę nie była tam niebezpieczna. Ludzie poruszeni wołaniem charyzmatycznego kaznodziei często zmieniali swoje życie. Nie miał on co prawda mocy odpuszczania grzechów, udzielany przez niego chrzest był jedynie czynnością symboliczną, ale wyrażał on tęsknotę za Zbawicielem i potrzebę przemiany życia.

Chrzest Jezusa jest czymś głębszym niż odwrotnością chrztu pokuty, jakiego udzielał Jan. Jezus nie potrzebował chrztu pokuty. Chociaż był bez grzechu, nie odsunął się od ludzi i ich grzechów. Uświęcił wodę, by otworzyć niebiosa tym, którzy są skażeni grzechem Adama. Podczas tego wydarzenia Jezus zostaje przedstawiony przez swojego Ojca jako Syn posłany dla odkupienia ludzkości. W tym to wydarzeniu po raz pierwszy pojawia się cała Trójca Święta.


Czym był chrzest w Jordanie dla Jezusa? Od tego momentu, od chrztu w Jordanie, Chrystus rozpoczyna swoją publiczną działalność. Duch zstąpił na Jezusa, aby umocnić Go w misji zleconej Mu przez Ojca. W Ewangelii wg św. Marka Jezus pojawia się po raz pierwszy właśnie w scenie chrztu. Miał wtedy 30 lat. W tradycji żydowskiej taki wiek był konieczny, by mężczyźni mogli występować publicznie, by mogli nauczać.
Rytualne obmycia były znane w starożytności u wielu ludów. Był to zewnętrzny znak pragnienia wewnętrznej przemiany, żalu za popełnione grzechy i pragnienie zadośćuczynienia za nie. Żadne jednak z tych rytualnych obmyć nie miało i nie ma wartości chrztu św.


Przejście od chrztu Janowego do chrztu chrześcijańskiego stanowi ważny przełom. Miejsce symbolu zajmuje sakrament, który nie tracąc wymiaru symbolicznego, jest działaniem Boga skierowanym ku człowiekowi. W chrześcijańskim chrzcie, podobnie jak w innych sakramentach świętych, sam Bóg wychodzi do człowieka. Konieczne są jednak ze strony każdego z nas wiara, przyjęcie i odpowiedź.


Epifania to Objawienie Pańskie całemu światu, dokonujące się dzięki Magom, którzy doświadczyli spotkania z odwiecznie istniejącym Synem Bożym. Przyszedł On na ten świat przez Wcielenie, a dzisiaj urzeczywistnia się przez każdego ochrzczonego. Podczas chrztu w Jordanie Jezus objawia się światu i rozpoczyna swoją publiczną działalność. Święto Chrztu Pańskiego objawia nam więc z jednej strony Syna Bożego, posłanego przez Ojca w mocy Ducha Świętego dla odkupienia ludzkości, z drugiej zaś strony święto to kieruje uwagę na rzeczywistość naszego chrztu. W sakramencie chrztu świętego doświadczamy mocy zbawczej Chrystusa, która wyzwala nas z niewoli grzechu. W uroczystość Trzech Króli dziękujmy Bogu za dar Syna, w którym stajemy się synami Bożymi (por. Rz 8, 29; Ga 4, 5-7). Prośmy także o dar świadczenia o Nim jak Magowie tam, gdzie nas posyła Bóg. W święto Chrztu Pańskiego dziękujmy za Chrystusa, który stał się Człowiekiem, by nas zbawić. Odnówmy też przy tej okazji to, do czego zachęca nas Wigilia Paschalna. Wyrzeknijmy się "złego ducha i jego spraw, a przyrzeknijmy służyć Bogu w świętym Kościele katolickim".

Mój chrzest św.


Chrzest jest sakramentem fundamentalnym o wielkiej wymowie misteryjnej. Ukazuje on prapierwotne dążenie człowieka do nowego, lepsze życia na tym świecie i lepszego świata w przyszłości. Chrzest, jako sakrament wtajemniczenia, inicjacji oznacza przede wszystkim "przyobleczenie się w Chrystusa" (Ga 3, 27). "Chrzest jest konieczny do zbawienia (...). Kościół nie zna oprócz chrztu innego środka, by zapewnić wejście do szczęścia wiecznego (...)" (KKK 1257). Pamiętajmy, że chrzest najpierw daje wiarę i wyciska na duszy niezatarte znamię duchowe, a także stanowi podstawę wspólnoty między wszystkimi ochrzczonymi (por. DE 3, 22). Gładzi grzech pierworodny i wszystkie osobiste grzechy i daje nowe, nadprzyrodzone narodzenie. Ochrzczony staje się "nowym stworzeniem" (2 Kor 5, 17).

 

Trójca Święta udziela łaski uświęcającej i usprawiedliwiającej oraz zamieszkuje w ochrzczonym (por. J 14, 23). Ważne jest też, że otwiera on nam drogę do innych sakramentów, które mają ochrzczonego wspomagać w osiągnięciu nieba. Dzięki sakramentowi chrztu św. mamy szansę żyć wiecznie. Jest on szczególnie ważny w naszym kroczeniu ku Niebu. Stąd też jego data jest ważniejsza niż data fizycznych narodzin na tym świecie. Dzięki temu sakramentowi wspiera nas łaska Boża. Chociaż w bierzmowaniu świadomie otwieramy się na dary Ducha Świętego, to jednak działa On w nas od momentu chrztu. Sakramenty bowiem działają ex opere operato, czyli na mocy samego udzielenia. Nie zapominajmy, że sakramenty działają też ex opere operantis, czyli mamy z łaską sakramentu współpracować. Łaska bowiem buduje na naturze. Mamy współpracować z łaską Boga.


Czy znamy datę własnego chrztu? Czy wiemy, gdzie jest nasza świeca chrzcielna, symbol Światłości świata, Jezusa Chrystusa? Pamiętamy, by ją zapalić w chwilach ważnych naszego życia, w chwili odchodzenia z tego świata. Czy prosząc o chrzest dla własnych dzieci, uświadamiamy sobie, że otwieramy ich na życie wieczne i zobowiązujemy się im pomóc przykładem własnego życia w duchu wiary: codzienną modlitwą, korzystaniem z sakramentów świętych, a szczególnie przykładem uczestnictwa we Mszy św. niedzielnej?

Artykuł:DEON

ks.Krzysztof Michalczak

"Przewodnik Katolicki"
  


Pielgrzymki parafialne

Planowane pielgrzymki

VI 2019 r.- Włochy

VII 2019 r. - Chorwacja i Medjugorie

VIII 2019 r. - Lourdes i Montserrat

VIII 2019 r. - Liban

Nasze ostatnie publikacje:

A już niebawem :

 

'Ojcze nasz'- zapis kurpiowski

          Łojce nas

Łojce nas, chtórnyś je w ńebźe
        Śwęć śë jińë Twoje
    Przydź Królestwo Twoje
        Bądź wolå Twoja
   Jeko w ńebźe tak ji na źëńi
  Chleba naségo powsednégo
         Dåj nóm dźiśåj
   Ji łodpuść nóm nase źiny
    Jeko ji my łodpuscómy
        Nasëm źinowajcóm
 Ji ńe wódź nas na pokusëńe
   Łale nas zbåw łode złégo
                Łamën.

 

 Ofiary na REMONT BAZYLIKI

              nr konta:

34892000010002211620000120

             Bóg zapłać!

Grób Św. Jana Pawła II

 

Kontakt

Adres: Plac Kard. Stefana Wyszyńskiego 1

Tel. do Ks. Dyżurnego:

507116300

Tel. na plebanię:

297721021

Kancelaria parafialna czynna:

od poniedziałku do soboty

godz.: 8.00-9.00 i 16.00-17.00

Pogoda

Media katolickie