Od 1934 r. rozpowszechnia się zwyczaj święcenia samochodów czy motocykli przed nowym sezonem turystycznym lub w dzień św. Krzysztofa. Nie ma co ukrywać, że człowiek nie wyobraża sobie już dzisiaj życia bez samochodu. Rosnąca ich liczba powoduje korkowanie miast, a na drogach robi się coraz bardziej niebezpiecznie; każdy chce dojechać na czas, nie zauważając nierzadko innych uczestników ruchu drogowego.

Wspomnienie św. Krzysztofa - patrona, choć nie tylko, kierowców, to także czas na krótką refleksję. Co roku na naszych drogach ginie w wypadkach samochodowych pięć tysięcy osób, a co piąty wypadek spowodowany jest przez osobę nietrzeźwą. Pierwszą ofiarą ruchu samochodowego był pieszy potrącony przez samochód w Nowym Jorku w 1895 r. Niestety, szybki samochód staje się często bożkiem dla wielu młodych ludzi. Zasiadając za kierownicę liczą się tylko oni i ich samochód. Niestety umiejętności i kultura jazdy schodzą na dalszy plan.

Dzisiejsze wspomnienie zwraca nas ku Maryi objawiającej się na górze Karmel, znanej już z tekstów Starego Testamentu - z historii proroka Eliasza (1 Krl 17, 1 - 2 Krl 2, 25). W XII wieku po Chrystusie do Europy przybyli, prześladowani przez Turków, duchowi synowie Eliasza, prowadzący życie kontemplacyjne na Karmelu. Również w Europie spotykali się z niechęcią. Jednakże Stolica Apostolska, doceniając wyrzeczenia i umartwienia, jakie podejmowali zakonnicy, ułatwiała zakładanie nowych klasztorów.

Reportaż "Szkaplerz Święty Matki Bożej"

Św. Brunon nie był człowiekiem znikąd. Zacznijmy od tego, że w czasach średniowiecznych nie każdy mógł zostać zakonnikiem albo księdzem. O ile teraz wykształcenie wyższe nie jest konieczne, kiedyś było czynnikiem warunkującym dołączenie do wspólnoty zakonnej lub seminaryjnej. Trzeba też przypomnieć, że w odległych czasach jedynymi wykształconymi ludźmi w państwie byli właśnie zakonnicy i notariusze. Podam przykład. Za panowania Władysława Jagiełły większość szlachty nie potrafiła się podpisać, nawet król tego nie umiał. Jedynymi osobami sporządzającymi dokumenty byli zakonnicy. Wspomniany św. Brunon był czwartym dzieckiem zarządcy miasta, w którym się urodził. W tamtym czasie model rodziny szlacheckiej wyglądał tak, że najstarsze dziecko lub najbardziej utalentowane dziedziczyło posadę po ojcu oraz ziemię. Reszta była wysyłana na nauki, aby być bliżej cesarza